Ini Peranan Kita...

salam..

sbnrny skrg ni sy sangat2 terkilan dgn beberapa sahabat sy... baiklah, sy cb beranggapan positif kerana mereka ingin memberi feed back pd naqibah kami sekarang, kak mila yg akan pulang ke malaysia. tapi... sungguh xpatut mereka memberi feedback terhadap naqibah2 kami yg dahulu pada masa ini.

terlalu berat, bosan, malas nak join, etc..

sememangnya, usrah yg ex-naqibah kami bagi dahulu berat, sebab misi usrah BUKAN hanya utk sekadar dengar pengisian dan sesi soal jawab ttg solat & wuduk sahaja... tapi untuk berkembang dan bekerja dgn input yg diberi...

baiklah, andai kata mereka rasa berat sekali pun, naqibah dahulu kami banyak kali meminta feedback. samada mahu teruskan 'pengisian berat' ataupun setakat dgr2 pengisian shj, tapi takde siapa yg menggunakn masa itu utk bersuara.

sy sedih mengenangkn usaha naqibah2 lama.. bagaimana mereka selalu berbincang mengenai kami disana.. menyediakan tabung derma untuk usrah di jerman.. berusaha terbang ke jerman setiap 2bulan walaupun pada masatu, mereka sibuk dan biasiswa mereka sgt sedikit..

sy sedih, setiap kali minta feedback, tiada yg jawab.. tapi sbnrny banyak yg xsenang. kadang2 naqibah dulu siap sediakan poll, tp mcm biasa, cuma 3-4 org sj yg vote..

sy sedih apabila dijemput ke program2, takde siapa yg nak join.. apa salahnya, sambil berjalan ada pengisian? (as in, kalau program kat glasgow, 2hari join program, kemudian boleh jalan juga di scotland) kadang2, naqibah baru je sebut,"kalau belum ada plan nak jalan mana, jomla join program, pastu bolehla nak jalan2" and the second after that, "eh korg, kalau jalan mane2 jgn lupe ajak ye"

sy sedih..

personally sy mmg suka dgn usrah skrg. sy suka dengar pengisian2 yg baik sbgai makanan utk iman & hati. dan sy jujur mengatakan, sy pun lebih suka usrah skrg, kerana sy xterasa beban sbaliknya sy rasa tenang, hanya memikirkan kebaikan utk diri sendiri. lbh flexible, boleh drop bl2 rs busy sikit. tp apabila sy keluar dr lingkungan 'comfortzone' itu, sy xnampak hala tuju dan sistem usrah sekarang.

usrah yg dahulu, utk pertama kali sy nampak matlamat dan faham mengapa adanya usrah. dan saya nampak, setiap langkah sbnrya tlah diatur dan dirancang untuk mencapai matlamat tersebut. dan sbnrny sistem usrah seluruh dunia bergerak selari dan serentak krn matlamat itu. tapi mungkin masalah kedudukan dan internet yg terlalu bnyak ketika itu susah nak sampai pengisian. lagipun, semua ahli sepatutnya perlu faham ISK untuk faham isi2 usrah seterusnya. dan ISK ni, sbnrny sgt panjang, perlukn program intensif sekurangnya 2hari baru habis.. tp itulah, apabila dijemput ke program, takde siapa nak join..

sy teringat melihat bagaimana sahabat2 ireland menitik airmata memikirkan masalah umat islam.. sy teringat bagaimana budak lelaki pun menangis dihadapan ustaz, apabila terima tanggungjawab dan amanah disana..

ape yg saya terkilan skrg, cara mereka komen seolah2 tidak menghargai pengorbanan naqibah2 dahulu. sepatutnya mereka bersyukur yg sekarang mereka tidak lagi termasuk dlm golongan yg perlu memegang tanggungjawab dan amanah di bahu mereka...

sy terkilan, walaupn komen itu bukan ditujukn pada saya, sbb sy sgt2 menyayangi semua naqibah2 dahulu dan sekarang.. dan saya sgt kagumi mereka dan hargai setiap usaha mereka..